Thailand Web Stat Truehits.net
หน้าหลัก > สุขภาพร่างกาย > ท้องอืด ท้องเฟ้อ สาเหตุและการป้องกันและการรักษาที่ถูกวิธี

ท้องอืด ท้องเฟ้อ สาเหตุและการป้องกันและการรักษาที่ถูกวิธี

จำนวนคนดู 3923 คน | เผยแพร่เมื่อ 21 พ.ค. 2558 เวลา 16:30 น.

ท้องอืด ท้องเฟ้อ เป็นอาการอย่างหนึ่งที่มักพูดกันว่า เป็นอาการของอาหารไม่ย่อย

การมีท้องอืดนั้นก็หมายความง่าย ๆ ว่ามีลมในกระเพาะอาหารและลำไส้มาก ๆ ชาวบ้านว่ามีลมในท้องมาก เมื่อมีท้องอืดท้องเฟ้อก็อาจมีแน่น จุกเสียดในท้องบางทีจะมีเสียงลั่นโครกครากในท้อง ถ้าเรอและผายลมไปเสียได้ก็รู้สึกสบายท้องไปเสียทีหนึ่ง คนแก่เวลาจุกเสียดในท้องมีเรอเอิ้ก ๆ แล้วทำท่าเหมือนจะเป็นลม ท่านเรียกว่า “ลมใส่” หรือ “ลมแดก"

ตามปกติในกระเพาะอาหารและลำไส้ก็มีลมหรือแก๊สอยู่ตลอดเวลา เสียงท้องร้องนั่นก็เป็นเสียงของการเคลื่อนไหวของลำไส้บีบรัดให้ลมและน้ำผ่านลำไส้ไป การมีลมมากในท้องนี้ คนโดยมากเข้าใจกันว่าเกิดจากอาหารย่อยไม่ดี หรือเป็นเพราะอาหารนั้นเกิดบูดเน่าหรือสลายตัวเป็นแก๊สออกมามาก ความจริงแก๊สที่เกิดจากการย่อยอาหารหรือการบูดเน่าในกระเพาะอาหารและลำไส้เล็กนั้นมีน้อยมาก การบูดเน่าของอาหารและเกิดแก๊สมาก ๆ นั้นจะมีได้ก็เมื่อเป็นกากอาหารและเข้ามาอยู่ในลำไส้ใหญ่แล้ว

โดยในลำไส้ใหญ่นั้นจะมีแบคทีเรียที่ทำให้กากอาหารบูดเน่าและเกิดแก๊สขึ้นได้จำนวนมาก ส่วนใหญ่ลมที่มีอยู่ในกระเพาะอาหารและลำไส้ เป็นลมที่กลืนลงไป คนมีท้องอืดท้องเฟ้อมาก ๆ ก็เพราะกลืนเอาลมลงไปมาก ตลอดเวลาเราจะกลืนน้ำลายอยู่เป็นระยะ ๆ โดยเราเองไม่ได้สังเกตเหรือรู้สึกทุกครั้งที่กลืนน้ำลาย ก็จะกลืนเอาลมลงไปด้วยเสมอทุกครั้งที่กลืนอาหารหรือดื่มน้ำเรากลืนลมไปด้วยทุกครั้ง ลมที่กลืนลงไปนี้ก็จะผ่านจากกระเพาะอาหารไปสู่ลำไส้เล็กลำไส้ใหญ่ แล้วผายลมออกไป หรือระเหยออกไปจากทางทวารหนักทีละน้อย ๆ โดยไม่รู้สึก

ท้องอืด

การมีลมมาก ๆ ในท้อง จากการกลืนลมลงไปมาก ๆ จนท้องอืดท้องเฟ้อจะมีได้เมื่อกินมาก ๆ กินจุ ๆ กินหรือดื่มอย่างรีบร้อน ก็จะกลืนลมลงไปด้วยมาก

เวลาที่กินอาหารอย่างเอร็ดอร่อยหรือกินในงานเลี้ยง กินเข้าไปมาก ๆ จนอิ่มแน่นจุกในท้อง นั่นก็ไม่ใช่ว่ามีแต่อาหารเต็มกระเพาะอาหาร แต่ส่วนหนึ่งที่เป็นลมซึ่งค่อนข้างมากจากการกลืนลงไป ความรู้สึกแน่นอึดอัดจะหายไปบ้างเมื่อเรอหรือผายลมออกไป

เคยได้ฟังเขาเล่ากันว่า ธรรมเนียมจีนแต่ก่อน ถ้าเลี้ยงอาหารแล้ว แขกจะต้องเรอเอิ้กอ้ากให้ดัง ๆ เจ้าภาพจะได้ดีใจว่าแขกกินอาหารอร่อยและกินมากเต็มที่ คนที่กินของร้อน ๆ มากก็กลืนลมลงไปมาก ลองทำดูหรือลองหลับตานึกดูเวลาซดข้ามต้มร้อน ๆ น้ำชาร้อน ๆ น้ำแกงร้อน ๆ หรือ น้ำร้อน ๆ เราจะต้องเป่าลมออกไปก่อนแล้วจึงค่อย ๆ ซด ตอนนั้นแหละทั้งลมทั้งของที่ซดนั้นจะเข้าไปและกลืนไปด้วยกัน ยิ่งของร้อนมาก ๆ ก็ยิ่งได้ลมมาก ข้ามต้มร้อน ๆ ชามเดียวก็แน่นท้องแล้ว พอเรอ 2 – 3 เอิ้กเท่านั้นก็หิวใหม่อีก เรียกกันอย่างแต่ก่อนว่า “หมดแรงข้ามต้ม”

พวกที่ทำเคี้ยวหมากฝรั่งแจ๊บ ๆ อย่างพวกฝรั่งนั่นแหละ ท้องอืดดีนักเคี้ยวไปกลืนน้ำลายไป กลืนลมไป เผลอ ๆ ก็แน่นท้องแล้วก็เรอโดยไม่รู้สึกตัว ใคร ๆ ชอบคิดกันว่า กินถั่ว กินเมล็ดแตงโม แล้วลมมาก และผายลมเก่ง ความจริงถั่ว เมล็ดแตงโม หรือพวกเมล็ดผลไม้มัน ๆ นั้นไม่ได้เกิดลมขึ้นในท้องสักเท่าไหร่หรอก แต่เวลากินถั่วหรือเมล็ดแตงโมทีละเม็ดแล้วกลืนนั้นก็กลืนลมลงไปทุกที ถั่วหมดถุง เมล็ดแตงโมหมดห่อ ก็กลืนลมไปไม่รู้กี่คำ ท้องไม่อืดยังไงไหว คนที่มีอารมณ์ไม่ดี จะกลืนน้ำลายอยู่เรื่อย ๆ คนอารมณ์เสียคนเจ้าอารมณ์จึงมักมีท้องอืดท้องเฟ้ออยู่เสมอ

มีคนที่เป็นโรคประสาทอยู่พวกหนึ่ง จะกลืนลมลงไปตลอดเวลา โดยไม่รู้สึกตัวพอลมในกระเพาะอาหารมากก็เรอ กลืนลมไปเรอไปตลอดเวลา ต้องรักษาโรคประสาทให้ดีจึงจะหายจากเรอ เวลาที่เรอออกมา กลิ่นของอาหารที่กินลงไปก็จะระเหยออกมากับลมที่กลืนลงไปนั้นด้วย เรอจึงมีกลิ่นได้ต่าง ๆ ในกระเพาะอาหารมีกรดอยู่ในน้ำย่อยเป็นพวกกรดเหลือ

เวลาที่เรอออกมา บางทีก็จะมีน้ำมีอาหารตามขึ้นมาด้วย เมื่อมาถึงปากก็จะได้รส ของน้ำและอาหารนั้นเป็นรสเปรี้ยวมากจนบางที่ก็ขมเอาเลย เวลาเรอบางทีจึงมีกลิ่นมีรสเปรี้ยว ชาวบ้านเราเรียกกันว่าเรอเหม็นเปรี้ยว วันไหนเข้าสังคม จะคิดต่อธุรกิจ หรือโดยเฉพาะจะได้พูดคุยกันคนรักจำได้ว่า อย่าได้กินอาหารที่มีกลิ่นแรงนัก หอม กระเทียม เครื่องเทศ ของหมักของดอง กะปิ ปลาร้า หรือโดยเฉพาะทุเรียนเผลอ ๆ กำลังพูดคุยกันอยู่ดี ๆ เรอเอากลิ่นฟุ้งไปหมด คนที่พูดคุยด้วยจะเกิดประทับใจต่อกลิ่นไปนาน งานการไม่สบผลหรือว่าคนรักอาจห่างเหินไปอีกหลายเพลาก็ได้

มีคนอีกพวกหนึ่ง ก็อยู่ในพวกโรคประสาทนั่นแหละ เวลาบีบที่ตรงไหนเป็นเรอทุกที มาหาหมอก็มานั่งบีบแขน บีบต้นคอ บีบต้นขาให้ดู และให้ฟังเสียงเรอ บีบตรงนั้นเรอ บีบตรงนี้เรอ เป็นนิทรรศการให้หมอรับรู้ว่าเป็นจริง รายเช่นนี้คงแย่มากสักหน่อย ถ้าหากเวลาเข้าพระเข้านางคงได้ยินเสียงเรอไป 3 บ้าน 7 บ้านเทียวละ

ความเห็น 0 รายการ


บทความที่เกี่ยวข้อง